एकदा तरी...

गुंतल्‍या या मनाची ही गाठ तू सोडवून जा
बंध त्‍यागूनी या जगाचे एकदा तरी भेटून जा

वाळवंटाच्‍या उन्‍हाचा दाह मी साहू कसा?
तापल्‍या या जीवाची झुळूक तू होऊन जा

तुजपासून दूर जाता भय जीवनाचे वाटे मला
श्‍वासात अडकल्‍या त्‍या भयाची समजूत तू घालून जा

कैद करु दे काळ तो तू बैस माझ्या जवळी जरा
ना स्‍पर्श हवा, ना साथ तुझी, हा भाव माझा समजून जा

सामोरी येशी अन् खुले एकेक कळी ती अंतरीची
त्‍या कळ्यांच्‍या पाकळ्यांचा मृदुगंध तू होऊन जा

शांत गहि-या रात्रीस कधी तू चाल सोबत माझ्यासवे
मी चांदणे होतो तुझे तू चांद माझा होऊन जा

का तुला मी जीव लावे, हा ध्‍यास कसला वेडा उरी?
हातात धरशील हात तू हे स्‍वप्‍न तू पेरुन जा

दे जगायाला मला क्षण चार आयुष्‍याचे तुझे
''रे सख्‍या'' अशी मज साद दे अन् अर्थ मजला देऊन जा

हे वेड सारे या जीवाचे तू व्‍यर्थ येथे गुंतू नको
गाणे स्‍फुरे मज जेथूनी ती भेटही विसरुन जा

वाळूत बांधिला गाव मी तो गाव कुचकामी असे
उधळून माझा गाव तो तू सागरा मिसळून जा