स्वच्छंद

ओलेती सांज वेळ
तू भिजली थिजली
मी अधिर अबोल
मन कातर कातर

मी धरीता पदर
तुझा थरारे तो अधर
मन भ्यालेलं बावरं
क्षण मुकाट मुकाट

नदीकाठचा प्रकाश
गेला सरत सरत
तुझ्या समिप मी अालो
गेलो जळत जळत

तुझ्या श्वासाची ती लय
जीव गुंतला गुंतला
तुझ्या ओठाचा तो तिळ
या ओठी रूतला रूतला

तुझ्या गाली पडे खळी
नभी अानंद अानंद
तुझ्या पिंजऱ्यातही हे
मन स्वच्छंद स्वच्छंद!

सरळ

ही रेष खूपच कंटाळवाणी झालीय बाबा
किती सरळ, लांबसडक नुसती
कंटाळा येतो इथून चालायला

मला रेष कशी हवी होती
मस्‍तपैकी वेडीवाकडी वळणं घेतं चालणारी
इथे तशी वळणं नाहीत असं नाही
आहेत
पण त्‍यात ती गम्‍मत नाही ना!

त्या वळणावळणांतून पायवाटा फुटाव्यात,
अस्पर्श रानातून त्यांनी धावत जावं
मग पुन्हा येऊन वाटेला मिळावं,
असं काहीतरी व्हावं की छान...

पण नाही!
चाललोय मी सरळ
तुमचीही गत वेगळी नाही.

वण

गर्द काळ्याशार राती
पायरवाची चाहूल
मनध्यान वेधूनीया
समोरी तू अवचित

मन गुंतले भासात
मन सयाची तू रेघ
रंग गंधाचा चितार
किती खरा वाटे मला!

अोथंब चांदण्याचा
डोळीया मंदी दाटलेला
तुझ्या ओढीचा पाझर
चेतून गेलं मन सारं

घुसमटलेला श्वास
अन ताणलेला वेळ
नाही विचारा धरबंध
कुंपण मोडे कडाकडा

मन धावे हे सैराट
डोई काळजी तयाची
त्याचा छोटा अडखळ
जिनगानी भर वण