गुरूदक्षिणा

पावलापावलावर तू काहीतरी देत गेलास
अनुभवाच्‍या नावाखाली
नवी माणसं, नव्‍या घटना,
नव्‍या आशा, नव्‍या उमेदी,

कधी मला थकवलंस, कधी जोजवलंस
कधी कुरवाळलंस, कधी खडसावलंस,
त्‍या वाटांवर मी एकटा असताना
तू अदृश्‍यपणे होतास माझ्या सोबत

त्या वाटा कधी धुक्‍यात हरवल्‍या
कधी डोक्‍यावर वीजा कडाडल्‍या
तर कधी आत वणवा पेटला
आशेचा खांब डगमगताच तू धावलास...
... पाठीवर थाप देण्‍यासाठी

आणि समोरच्‍या वाटा नितळ होत गेल्‍या
रोमारोमाला पानं फुटली
चिंतीत मनानं कात टाकली
डोळ्यांच्‍या कोनातून माझ्यातला तू दिसू लागलास

मी शिकत गेलो की तू मला शिकवत गेलास?
मी घडत गेलो की तू मला घडवत गेलास?
तू नेमकं काय केलंस?
तू आहेस तरी कोण?

तू माळी आहेस का रे?
मग मला असं फुलासारखं सुंदर का वाटावं बरं?
का तू शिल्‍पकार आहेस?
मग मी घडवल्‍यासारखा का भासतो मला?

तुझे प्रयत्‍न समजतात मला
माझी आवरणं दूर करतोयस तू
एक दिवस तो अखेरचा कोष भेदून
मला फुलपाखरु व्‍हायचंय...
तिच तुझी गुरूदक्षिणा असेल...