ए चल ना, एकत्र चालूया.
सहजंच गं.
असं एकमेकांत डोकावत थोडं पुढपर्यंत जाऊया.
चालता चालता माझ्यातलं काय बरंय ते आवडून घे, काय खरंय ते समजून घे. मीही तसंच करेन!
हो गं! माहितीय. मीठ थोडं कमीयं ते. मग टाक ना तू चिमूटभर. कधी मी मीठाची चिमूट पुढे केली तर घेशील नक्की!
नो! ते जमणार नाही हा. तुझ्यासाठी बदलणं-बिदलणं झेपणार नाही आपल्याला. तसलं काही प्रॉमिस करणार नाहीए मी. तूही करु नकोस. हो हो! उद्या कधी लग्न झालं तर त्यानंतरही नको बदलूस.
तू चाल की तुझ्या पद्धतीनं! पण ते उगीच पावलाला पाऊल वगैरे लावून नको हा! फक्त सोबत चालूयात. तुला अगदीच वाटलंच तर माझ्या पावलांची लय धर, मला वाटलं तर मी धरेन. त्यापेक्षा असं करु. खांद्यावर हात टाकून चालूयात का? लय जुळेल आपोआप.
हाऽ हाऽ हाऽऽऽ ते दो दिल एक जान वगैरे सगळं झूठयं. तुझी-माझी आवड-निवड वेगळीच असू दे. तुझं वेगळं असणं आवडतं मला. माझंही आवडून घेशील ना?
विश्वास असलाच पाहिजे, पण आंधळा नको. सहज विश्वास ठेव. मीही ठेवेन. एखाद्या बाबतीत नसेल ठेवता येत तर तेही मोकळेपणाने सांग. विश्वास नसेल सुरुवातीला, पण डेव्हलप करुयात की.
केवळ शब्दांनी नको, स्पर्शानंही बोल. तुझ्या सगळ्या मागण्या सांग. (अगदी तुझ्या फँटसीज सुद्धा!)
माझ्यावर हक्क गाजव. आवडेल मला. मालकीचा विचार आपण वेशीपलिकडेच ठेवूया.
हो, हे मात्र खरंय तुझं! बंधन नको असं म्हणतोय खरं, पण तरीदेखील 'आपली' म्हणून काही बंधनं वगैरे तयार होतीलच. पण ती आपणहून तयार झालेली असतील ना? त्यात पूर्वग्रह, जग-रीत अशी भेसळ तरी नसेल. ते घेऊ ना आपण समजून-उमजून. नाही पटलं तर देऊ सोडून. त्यात काय एवढं!
प्रेम?
...
खरंच सांगतो, अर्थ नाही कळत याचा. शब्दातही सांगता येत नाही. म्हणजे झालीयत काही प्रेमप्रकरणं. नाही असं नाही. पण तरीही पुरतं कळलंय असं नाही. हे तुला जे काही सांगतोय हे त्यातूनच आलेलं शहाणपण असल्यासारखं आहे. आधी एकमेकांना माणूस म्हणून तरी नीट पाहूयात ना! तुला-मला पुरेशी स्पेस देता येतेय का? भांडणं झालं तर पुढाकारानं मिटवता येतंय का? स्वतःला न पटणारं समोरच्याने मांडलं तर काय रिअॅक्शन येतेय हे सगळं पाहूयात तरी... आपण हे आपलं बेटा वर्जन तयार करतोय असं समज.
काय म्हणतेस? फेल गेलं तर? तर मग दुसरं अपग्रेडेड वर्जन तयार करु. वाटलंच तर करुयात लग्न. नाही केलं तरी चालेल मला. तुझं काय ते सांग. ठेवशील मला तुझ्यासोबत? बिनलग्नाचा?
फार गंभीर वगैरे झालं का? म्हणून तर म्हणतोय, हे प्रेम वगैरे पाहू की नंतर. आधी थोडंसं चालूयात ना सोबत.
फार नाही... तेऽऽऽ तिथपर्यंत. तिथून पुढचं पुढं पाहू...
ठिकय?