एवढे दे पांडुरंगा

माझिया गीतात वेडे
दु:ख संतांचे भिनावे;
वाळल्या वेलीस माझ्या
अमॄताचे फूल यावे!

आशयांच्या अंबरांनी
टंच माझा शब्द व्हावा;
कोरडा माझा उमाळा
रोज माधुर्यात न्हावा!

स्पंदने ज्ञानेश्वराची
माझिया वक्षांत व्हावी;
इंद्रियांवाचून मीही
इंद्रिये भोगून घ्यावी!

एकनाथाने मलाही
बैसवावे पंगतीला;
नामया हाती बनावे
हे जिणे गोपाळकाला!

माझियासाठी जगाचे
रोज जाते घर्घरावे;
मात्र मी सोशीन जे जे
ते जनाईचे असावे!

मी तुक्याच्या लोचनांनी
गांजल्यासाठी रडावे;
चोख वेव्हारात माझ्या
मी मला वाटून द्यावे!

ह्याविना काही नको रे
एवढे दे पांडुरंगा!
ह्याचसाठी मांडीला हा
मी तुझ्या दारात दंगा!

- सुरेश भट
(रंग माझा वेगळा)