पुन्हा एकदा सुरू जाहला लपंडाव तो शब्दांचा
तू सामोरी येशील तेव्हा असेल शुकशुकाट या ओठांचा
लपवून ठेवीन तुझ्यासाठी उमलणारी ती गीते
ओरखडे त्यांच्या तिक्ष्ण नख्यांचे उमटतील आता तिथे
हिरव्या रानात माझ्या कधीकाळी वसंत होता तो बहरला
कुणीही ना पेटवली आग तरीही प्राजक्त माझा करपला
हरवल्या चंद्राच्या नभीची अवसेची रात्र सरणार कधी?
आल्या पावली परत चालल्या मेघांच्या मनी बरसण्याची भीती
नाही कोपला तरी चालला भरल्या घटाचा मेघ तो दूर
बांध घालूनी कणाकणाला शोधतो तो हरवला सूर
हरपला सूर शोधता शोधता पुन्हा कानी मल्हार तो येतो
मेघ मल्हाराचा आता अखेरचा निरोप घेतो...
तू सामोरी येशील तेव्हा असेल शुकशुकाट या ओठांचा
लपवून ठेवीन तुझ्यासाठी उमलणारी ती गीते
ओरखडे त्यांच्या तिक्ष्ण नख्यांचे उमटतील आता तिथे
हिरव्या रानात माझ्या कधीकाळी वसंत होता तो बहरला
कुणीही ना पेटवली आग तरीही प्राजक्त माझा करपला
हरवल्या चंद्राच्या नभीची अवसेची रात्र सरणार कधी?
आल्या पावली परत चालल्या मेघांच्या मनी बरसण्याची भीती
नाही कोपला तरी चालला भरल्या घटाचा मेघ तो दूर
बांध घालूनी कणाकणाला शोधतो तो हरवला सूर
हरपला सूर शोधता शोधता पुन्हा कानी मल्हार तो येतो
मेघ मल्हाराचा आता अखेरचा निरोप घेतो...
No comments:
Post a Comment