Friday, June 14, 2013

निःश्‍वास...

मी साखरझोपेत असतो तेव्‍हा
हलक्या पावलांनी तू येतेस माझ्याजवळ
माझ्या स्‍वप्‍नांच्‍या निःश्‍वासातून
हलकेच... अगदी अलगद...

तुझ्या पैजणांचा नाद माझ्या कानी पडतो
आणि माझं स्‍वप्‍नं कूस बदलतं हळूच
तू रुप धरू लागतेस माझ्यासाठी
माझ्या स्‍वप्‍नांचं प्रतिबिंब होत

मी निजलेला असताना
तू वेचत राहतेस माझी स्‍वप्‍नं... शब्‍दरुपाने
माझ्या अस्‍वस्‍थेवर फुंकर घालतेस
मी डुचमळत राहतो... झोपेतेच

मी डोळे उघडतो आणि
मनापासून डोळ्यांपर्यंत तू साकारत जातेस
तुला पाहून सुखावत जातो मी
तू हलकेच माझ्या पांघरूणात शिरतेस

तू कवटाळतेस मला तुझ्या छातीशी
माझ्या केसांतून हात फिरवत राहतेस
तुझ्या स्‍पंदनांचे श्‍वास ऐकू येतात मला
मी शोधू लागतो स्‍वतःला त्‍यात

मी गुज साधतो तुझ्याशी
तू स्‍तब्‍धपणे ऐकून घेत राहतेस मला
मी जडावत जातो आतल्‍या आत
तुझं मोरपीस होऊन गेलेलं असतं...
थोडं गहिरं... थोडं सुंदर

पहाट उमलत असते बाहेर
मी गुदमरत जातो आतल्‍या आत
तोपर्यंत तू जन्‍मलेली असतेस
स्‍वतःच्‍या पोटात मला घेऊन

माझ्या चुकार होत चाललेल्‍या
श्‍वासाला सावरतेस तू
माझ्या ओठांवर अलगद ओठ ठेवतेस
तुझा मंद नाद ऐकू येतो मला
तू पाझरू लागतेस माझ्यातून...


No comments:

Post a Comment