चंद्र

चंद्र पहाटेच्‍या दिशेनं
मंदगतीनं चालतोय

कुठंतरी हाच चंद्र
आभाळात धावत असेल ढगांमागे 

कुठंतरी वाहत्‍या पाण्‍यात
त्‍याचं प्रतिबिंब असेल थरथरत

कुठंतरी असेल तो
झाडाआड लपलेला

आणि कुठंतरी तो एखाद्या पर्वताआडून
हळूच पाहत असेल डोकावून

शरिरावर अगणित विवरं वागवणारा चंद्र
सर्वांनाच दिसत असेल सुंदर

आणि विस्‍तीर्ण जलाशयाच्‍या काठावर
स्‍वतःचंच प्रतिबिंब पाहत 
चंद्र बसला असेल निवांत
सौंदर्याच्‍या शोधात

मग कधीतरी थकलेला चंद्र 
हळूच कुशीत शिरेल पहाटेच्‍या
तिच्‍या सौदर्याने भारलेल्‍या पहाटवेळी
कुशीतल्‍या मऊ दुलईत लुप्‍त होईल तो

किती छान झोप लागेल त्‍याला...

त्‍या झाडामागे लपून
जलाशयाच्‍या काठावर ताटकळून
ढगांमागे धाऊन थकून गेलोय मी
झोपायचंय मला
पण ही पहाट आहे की उजाडतंच नाही...