वण

गर्द काळ्याशार राती
पायरवाची चाहूल
मनध्यान वेधूनीया
समोरी तू अवचित

मन गुंतले भासात
मन सयाची तू रेघ
रंग गंधाचा चितार
किती खरा वाटे मला!

अोथंब चांदण्याचा
डोळीया मंदी दाटलेला
तुझ्या ओढीचा पाझर
चेतून गेलं मन सारं

घुसमटलेला श्वास
अन ताणलेला वेळ
नाही विचारा धरबंध
कुंपण मोडे कडाकडा

मन धावे हे सैराट
डोई काळजी तयाची
त्याचा छोटा अडखळ
जिनगानी भर वण