आभाळाच्या काठावर बसावं दोन पाय सोडून
स्वतःच्याच डोहात डोकवावं जरा
स्वच्छ... छान... सुंदर प्रितिबिंब दिसतं
अगदी आपल्याला हवं तसं
एक हलकेच दगड मारावा त्यावर
वर्तुळ उमटतात मग त्यावर
प्रतिबिंबाला भेग पडते
उरतो तो डुचमळलेलो आपण स्वतः
पाणी पुन्हा शांत होतं, स्थिरावतं
मग पुन्हा डोकावून पाहातो आपण
पुन्हा एक प्रतिबिंब
मघापेक्षा वेगळं, मघापेक्षा खरं
आता शरिर ताठ झालेलं असतं
आणि आपण सुन्न
वर भिरभिरणा-या सुंदर पक्ष्यांना
शिवी देऊ हाकलून लावतो
मग एक सुंदरसं तळं घेऊन
त्या डोहोवर आच्छादतो आपण
चार पाखरं तळ्याकाठी येऊन बसतात
तेही खूष, आपणंही खूष!
स्वतःच्याच डोहात डोकवावं जरा
स्वच्छ... छान... सुंदर प्रितिबिंब दिसतं
अगदी आपल्याला हवं तसं
एक हलकेच दगड मारावा त्यावर
वर्तुळ उमटतात मग त्यावर
प्रतिबिंबाला भेग पडते
उरतो तो डुचमळलेलो आपण स्वतः
पाणी पुन्हा शांत होतं, स्थिरावतं
मग पुन्हा डोकावून पाहातो आपण
पुन्हा एक प्रतिबिंब
मघापेक्षा वेगळं, मघापेक्षा खरं
आता शरिर ताठ झालेलं असतं
आणि आपण सुन्न
वर भिरभिरणा-या सुंदर पक्ष्यांना
शिवी देऊ हाकलून लावतो
मग एक सुंदरसं तळं घेऊन
त्या डोहोवर आच्छादतो आपण
चार पाखरं तळ्याकाठी येऊन बसतात
तेही खूष, आपणंही खूष!
No comments:
Post a Comment